Je atypische diëtiste & auti-coach

Neem er gerust weer een warme kop koffie of thee bij want vandaag vertel ik je graag waarom ik totaal niet in het hokje van de "typische diëtiste en auti-coach" pas.

Daarom begin ik met iets wat ik enorm verafschuw...

Wanneer mensen horen dat ik diëtiste ben duurt het namelijk niet lang voordat de eerste vragen komen:

"Amai, wat mag ik dan allemaal niet meer eten volgens u?"

Of:

"Kan je mij eens een paar snelle tips geven om af te vallen?"

En ergens snap ik het natuurlijk. Voeding is iets waar elk persoon dagelijks mee bezig is en iedereen kent wel iemand die 'ooit eens iets met voeding heeft gedaan'.

Maar soms denk ik ook:

"Ik heb hier wel vijf jaar voor gestudeerd, hé." ;)

Diëtetiek is namelijk zoveel meer dan een lijstje met "gezonde" en "ongezonde" producten of vijf snelle tips die voor iedereen zouden werken.

En net daarom pak ik het met Spectrum Stappers ook een beetje anders aan.

Ik ben geen typische diëtiste & auti-coach omdat....

...je bij mij niet stil moet zitten.

Je hoeft bij mij totaal niet netjes op een stoel te blijven zitten. Sterker nog: ik kan zelf ook helemaal niet zo goed stilzitten.

Een uur lang tegenover elkaar aan een tafel zitten en oogcontact maken terwijl we een serieus gesprek voeren? Niet per se mijn favoriete bezigheid.

Ik praat bijvoorbeeld zelf het liefst tijdens een wandeling buiten. Lekker bewegen, ondertussen praten en niet constant het gevoel hebben dat je "moet zitten en luisteren".

Maar...

Dat betekent niet dat iedereen met mij moet gaan wandelen.

Misschien zit jij net heel graag rustig op een stoel aan tafel.

Misschien heb je nood aan een friemelding in je handen.

Misschien wil je regelmatig even rechtstaan.

Of misschien helpt tekenen jou om beter te luisteren.

Het gaat mij niet om één bepaalde manier van werken. Het gaat erom dat we ontdekken hoe jij je het meest comfortabel voelt. Want als jij beter kunt nadenken, praten of luisteren wanneer je ondertussen een beetje beweegt, waarom zouden we dat dan tegenhouden?

...ik je (bijna) nooit iets zal verbieden.

Nog zoiets waar ik graag vanaf wil: het idee dat goede begeleiding automatisch betekent dat je een lijstje krijgt met dingen die je vanaf nu niet meer mag eten.

Want laat ons eerlijk zijn...

Als je tegen een kind zegt:

"Je mag absoluut niet op die grote rode knop drukken."

Wat denk je dat er daarna gebeurt?

Exact!

Die knop wordt plots enorm interessant. :)

Het reactance-effect

En eigenlijk werkt ons brein bij voeding verrassend gelijkaardig.

Wanneer we iets gaan verbieden gaat het net aantrekkelijker worden. Dit wordt onder andere verklaard door het reactance-effect: wanneer mensen het gevoel krijgen dat hun vrijheid wordt beperkt, ontstaat er een natuurlijke neiging om die vrijheid terug te willen nemen.

Bij voeding kan daar nog iets bovenop komen. Wanneer je jezelf vertelt dat een bepaald voedingsmiddel "verboden" is ga je er net meer aandacht aan gaan besteden. Je begint eraan te denken, plots eet iedereen rondom je dat voedingsmiddel en je vraagt jezelf af wanneer je het opnieuw "mag" eten.

En dan krijg je die bekende gedachte: "Ik mag dit eigenlijk niet eten... maaaar een klein hapje kan geen kwaad... maaaar ja nu kan ik evengoed alles eten."

Dat alles-of-nietsdenken kan er net voor zorgen dat je uiteindelijk méér eet dan wanneer het voedingsmiddel gewoon toegestaan was. Dat betekent natuurlijk niet dat één verboden koekje automatisch een eetbui veroorzaakt.

Zo simpel is het gelukkig niet.

Maar het toont wel waarom ik liever niet werk vanuit angst, schuldgevoel en verboden lijstjes.

Ik wil dat eten opnieuw iets kan zijn waar ruimte voor is.

Die grote rode knop inbegrepen!

Mag ik dan altijd alles eten van u?

Heel simpel, nee.

Ik ben nog steeds diëtiste. Er zijn absoluut situaties waarin bepaalde voedingsmiddelen, hoeveelheden of voedingsstoffen aangepast moeten worden. Bijvoorbeeld door een medische reden.

Maar ook dan wil ik vooral uitleggen waarom iets belangrijk is en samen kijken hoe we daarmee kunnen omgaan.

Want voor mij is er een groot verschil tussen:

"Dit mag je niet eten."

&

"Er is een medische reden waarom we dit momenteel beter beperken. Laten we samen kijken hoe we dat praktisch kunnen aanpakken."

De tweede geeft nog altijd ruimte voor begrip, inspraak en samenwerking.

En dat vind ik belangrijk.

...ik weet wat het is om neurodivergent te zijn.

Misschien is dat wel de grootste reden waarom mijn begeleiding er wat anders uitziet.

Ik ben niet alleen diëtiste & auti-coach.

Ik ben ook zelf neurodivergent (met een dubbeldiagnose ASS & ADHD)

Mijn kennis komt dus niet alleen uit vijf jaar opleidingen, bijscholingen, cursussen en boeken.

Ik weet natuurlijk niet hoe het is om iedere persoon met ADHD en/of ASS te zijn. Iedereen is anders en ik wil nooit mijn eigen ervaring op iemand anders plakken.

Maar ik weet wel hoe het voelt wanneer iets wat voor een ander heel vanzelfsprekend lijkt, voor jou helemaal niet zo is.

Misschien zorgt dat er wel voor dat ik tijdens mijn begeleiding nét iets sneller denk:

"Oké, maar werkt deze manier eigenlijk wel voor jou?"

In plaats van: "Zo doen we het nu eenmaal."

Geen one-size-fits-all

Dat is uiteindelijk waar het voor mij allemaal om draait. Er bestaat geen perfecte manier van begeleiden die voor iedereen werkt. Misschien wil jij tijdens een gesprek wandelen.

Misschien wil je juist blijven zitten.

Misschien heb je nood aan veel structuur en duidelijke afspraken.

Of misschien krijg je spontaan stress van een schema met 27 vakjes.

Misschien wil je alles uitgebreid bespreken.

Of misschien wil je vooral één klein, concreet ding meenemen naar huis.

Dan zoeken we daarnaar.

Niet omdat ik geen plan heb.

Maar omdat mijn plan nooit belangrijker mag worden dan de persoon tegenover mij.

Bij Spectrum Stappers mag het op jouw manier

De naam Spectrum Stappers past daarom perfect bij mijn visie. Iedereen bewandelt zijn eigen pad.

Soms zet je grote stappen vooruit. Soms zijn kleine stapjes al genoeg. Soms moet je even stilstaan of een andere richting uitgaan.

En dat is oké.

Mijn taak is niet om te bepalen hoe jouw pad eruit moet zien. Ik wil liever een stukje met je meestappen.

Met ruimte om te bewegen.

Met ruimte om te proberen.

Met ruimte om bij te sturen.

En vooral met ruimte om gewoon jezelf te zijn.

Dus nee...

Je hoeft bij mij niet stil te zitten.

Je krijgt geen lijst met verboden voedingsmiddelen.

En je hoeft mij al helemaal geen snelle dieettrucjes te vragen. :)

Ik ben Ayla.

Diëtiste, auti-coach, enorme babbelaar, wandelaar, soms iets te enthousiast over voeding & neurodivergentie maar vooral iemand die gelooft dat begeleiding bij jou moet passen. Niet andersom!

Tot de volgende koffiepauze!

Ayla xo